Debaty sejmowex789 Kadencja

Interpelacja w sprawie potrącania z rent i emerytur należności za pobyt pensjonariuszy w domach pomocy społecznej

   W związku z występującymi rozbieżnościami ustawowymi, tj. ustawą o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. a ustawą o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r. domy pomocy społecznej w byłym woj. sieradzkim, a także w skali całego kraju mają problemy z potrącaniem należności z rent i emerytur za pobyt pensjonariuszy. Z reguły kwoty potrącane pensjonariuszom są niższe od kwot przypadających do zapłaty zgodnie z treścią decyzji organów kierujących te osoby do domów pomocy społecznej oraz z przepisami ustawy o pomocy społecznej, które obligują odpłatny pobyt w 70% dochodu (dotyczy osób o niskich rentach i emeryturach art. 4 ust. 1 pkt 1). Natomiast zgodnie z art. 139 ust. 1 pkt 10 z uwzględnieniem art. 140 ust. 4 pkt 1, art. 141 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ze świadczeń określonych w ustawie mogą być potrącane należności za pobyt w domach pomocy społecznej w wysokości nieprzekraczającej 50% świadczenia.    Mieszkańcy DPS, mimo wielokrotnych rozmów informujących ich o konieczności uzupełniających dopłat, nie chcą płacić brakujących kwot, są przekonani, że żądanie dopłat za pobyt w DPS jest bezzasadne. Wychodzą oni z założenia, że skoro organ rentowy potrąca z ich świadczeń kwotę zgodnie z obowiązującą ustawą z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach, to znaczy, że tylko tyle powinni płacić. Krytycznie komentują namowy pracowników socjalnych o wypłacenie uzupełniających należności. Niektórzy mieszkańcy są wprawdzie świadomi obowiązku dopłacenia, ale tego nie czynią, twierdząc, że nie muszą, gdyż nie można im zabrać części emerytury (renty) wolnych od potrąceń, nikt także nie może ich wyrzucić ani przenieść do innego DPS.    Mając na uwadze fakt, iż zagraża to poważnie budżetowi domów pomocy społecznej, a także to iż osoby korzystające w ten sposób z pomocy socjalnej państwa mają zagwarantowane wszystkie osobiste potrzeby i są one jeszcze dofinansowane z budżetu państwa, wnoszę więc o podjęcie w szybkiej ścieżce legislacyjnej ujednolicenia zapisów w obu ustawach, aby były kompatybilne i zgodne z ustawą o pomocy społecznej.    Z poważaniem    Poseł Irena Maria Nowacka    Sieradz, dnia 19 lipca 1999 r.