Debaty sejmowex789 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wykonania przez ministra finansów ustawy o doradztwie podatkowym

   Odpowiadając na interpelację pana posła Romualda Ajchlera z dnia 13 maja 1999 r. w sprawie opóźnień we wdrażaniu ustawy o doradztwie podatkowym, w tym również poważnej zwłoki dotyczącej zwołania pierwszego Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych, uprzejmie wyjaśniam:    Zasadniczą przyczyną opóźniającą wprowadzenie w życie ustawy o doradztwie podatkowym była konieczność przeprowadzenia kilkunastu tysiący postępowań administracyjnych w sprawie wpisów warunkowych na listę doradców podatkowych. Ustawodawca, stawiając osobom uprawnionym do złożenia wniosku wiele wymogów, nałożył na ministra finansów obowiązek wydania decyzji o dokonaniu wpisu bądź odmowie jego dokonania, nie nadając jednocześnie ministrowi finansów kompetencji umożliwiających bezzwłoczną weryfikację złożonych wniosków (chociażby poprzez zobowiązanie wnioskodawcy do przedłożenia dokumentów potwierdzających spełnienie warunków dokonania wpisu). Zakres przeprowadzonych prac świadczy niewątpliwie o nielekceważeniu sprawy, a wysiłek włożony w realizację tego zadania został ostatecznie pozytywnie oceniony przez środowisko doradców podatkowych.    Kolejnym etapem realizacji ustawy o doradztwie podatkowym miało być zorganizowanie pierwszego Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych i w związku z tym w lutym br. zostało wydane rozporządzenie w sprawie sposobu i trybu wyłaniania delegatów na zjazd. Jednakże uznałem, że obowiązujące uregulowania prawne w zakresie doradztwa podatkowego nie gwarantują pełnej realizacji konstytucyjnej zasady społecznej gospodarki rynkowej opartej na wolności działalności gospodarczej, gdyż w znacznym stopniu ograniczają z jednej strony swobodę w podejmowaniu tego rodzaju działalności, z drugiej zaś dostęp konsumentów do usług doradztwa podatkowego. Dlatego też w Ministerstwie Finansów zostały podjęte prace zmierzające do zmiany koncepcji wykonywania doradztwa podatkowego, zakończone przedłożeniem projektu nowych rozwiązań w tym zakresie.    Głównym celem postulowanych zmian jest wyeliminowanie szeregu ograniczeń administracyjnych w stosunku do osób fizycznych zamierzających wykonywać zawód doradcy podatkowego. Każdy, kto chciałby wykonywać ten zawód, miałby możliwość podjąć działalność gospodarczą w tym zakresie na zasadach ogólnych. Oczywiście dla osób, które chciałyby zweryfikować swoje kwalifikacje i uzyskać dodatkowe uprawnienia (występowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzenie ksiąg rachunkowych), zostałby utrzymany egzamin państwowy, po którego zdaniu kandydat otrzymałby tytuł zawodowy ˝biegły doradca podatkowy˝. Konsekwencją przyjęcia takiej koncepcji jest m.in. zrezygnowanie z obowiązkowej przynależności do ustawowo powoływanego samorządu korporacyjnego. Obowiązujące przepisy prawa (np. Prawo o stowarzyszeniach) dopuszczają pełną swobodę tworzenia dobrowolnych organizacji zawodowych, a zatem nie znajduję uzasadnienia dla powoływania obligatoryjnego samorządu doradców podatkowych osobnym aktem normatywnym. W związku z powyższym do czasu przesądzenia przez parlament RP kierunków zmian w omawianej ustawie oraz docelowego kształtu podstawowych rozwiązań instytucjonalnych, zwoływanie zjazdu i organizowanie samorządu korporacyjnego byłoby niezgodne z ratio legis projektowanej zmiany ustawy o doradztwie podatkowym.    Należy dodać, że o projekcie nowej regulacji w dziedzinie doradztwa podatkowego środowisko doradców zostało poinformowane. W dniu 31 marca br. projekt ustawy został przekazany do zaopiniowania również Ogólnopolskiemu Porozumieniu Organizacji i Stowarzyszeń na Rzecz Doradztwa Podatkowego oraz Stowarzyszeniu Ekspertów Finansowych i Doradców Podatkowych.    Przestawione powyżej zagadnienia mają oczywisty wpływ na brak funkcjonowania Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego, ponieważ w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości jej powołania. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 6 pkt 4 ustawy w skład komisji egzaminacyjnej następnej kadencji powinni wchodzić przedstawiciele środowiska doradców podatkowych desygnowani przez Krajową Radę Doradców Podatkowych, który to organ nie został jeszcze powołany. Zatem z uwagi na postulowane zmiany komisja egzaminacyjna drugiej kadencji może zostać powołana dopiero po przesądzeniu dokonanym przez Sejm RP. W celu ochrony praw osób wpisanych na listę doradców podatkowych warunkowo proponuje się przedłużyć czteroletni termin na zdanie egzaminu o okres przerwy pomiędzy zakończeniem prac komisji egzaminacyjnej pierwszej kadencji a powołaniem komisji drugiej kadencji.    Kierunek zaproponowanych zmian zmierzający do zniesienia szeregu ograniczeń administracyjnych oraz wprowadzania większej swobody w podejmowaniu działalności w zakresie doradztwa podatkowego powinien - jak się wydaje - znaleźć aprobatę wielu osób warunkowo wpisanych na listę doradców podatkowych czy też zamierzających podjąć działalność w tej dziedzinie. Pewne wątpliwości budzą niektóre z proponowanych rozwiązań instytucjonalnych, jednakże w tej kwestii ostatecznych rozstrzygnięć dokona parlament RP.    Minister    Leszek Balcerowicz    Warszawa, dnia 2 czerwca 1999 r.