Debaty sejmowex789 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie stosowanych praktyk w zakresie procedury wykonywanej przez kierowników urzędów stanu cywilnego w kraju i opłat skarbowych przy zawieraniu małżeństw

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo pana marszałka z dnia 16 marca br. nr SPS-0202-3511/00 przekazujące interpelację pana posła na Sejm RP Krzysztofa Jurgiela z dnia 17 lutego br. w sprawie stosowanych praktyk w zakresie procedury wykonywanej przez kierowników urzędów stanu cywilnego w kraju i opłat skarbowych przy zawieraniu małżeństw uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    Przepisy ustaw: Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Prawo o aktach stanu cywilnego oraz innych ustaw, jak też aktów wykonawczych zmienionych w celu praktycznej realizacji art. 10 konkordatu między Rzecząpospolitą Polską a Stolicą Apostolską, określiły szczegółowo procedury związane z możliwością zawarcia małżeństwa konkordatowego. Dlatego nie podzielam poglądu pana posła co do gromadzenia zbędnych dokumentów w tym zakresie.    Zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (DzU nr 9, poz. 59 z późn. zm.) osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo konkordatowe otrzymują zaświadczenie, które zawiera stwierdzenie o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa oraz treść i datę złożonych przed kierownikiem oświadczeń w sprawie nazwisk przyszłych małżonków i ich dzieci.    O tym, że zaświadczenie takie otrzymują osoby na podstawie podlegającego opłacie skarbowej wniosku, zdecydował minister finansów w piśmie z dnia 4 maja 1999 r. nr LK-80-278/99/GN. Wysokość opłaty skarbowej uregulowana została przez niego w rozporządzeniu z dnia 9 grudnia 1994 r. w sprawie opłaty skarbowej (DzU nr 136, poz. 705 z dnia 27 grudnia 1994 r.), w którym określono wprost, że opłata skarbowa od podania wynosi 1 zł 50 gr (§ 1 ust. 1), natomiast opłata za czynność urzędową związaną z wydaniem zaświadczenia wynosi 5 zł (§ 4 ust. 1 pkt 2).    Nie jest więc to interpretacja przepisów, której dokonują pracownicy Ministerstwa Administracji i Spraw Wewnętrznych, lecz Ministerstwa Finansów, nadzorującego realizację ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (DzU nr 4, poz. 23 z późn. zm.) oraz powołanego wyżej rozporządzenia w tej sprawie.    Oczywisty jest również fakt, że osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo są zobowiązane zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (DzU nr 36, poz. 180 z późn. zm.) złożyć skrócony odpis aktu urodzenia lub dowód ustania lub unieważnienia małżeństwa, jeżeli pozostawały poprzednio w związku małżeńskim, albo nieistnienia małżeństwa, jeżeli postępowanie o ustalenie nieistnienia małżeństwa toczyło się wobec tej strony. Wiąże się to z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 10 zł za każdy odpis.    Wyjątkiem od tej zasady jest określone przez art. 54 ust. 2 Prawa o aktach stanu cywilnego zwolnienie od obowiązku składania odpisu skróconego aktu stanu cywilnego, jeżeli został on sporządzony w urzędzie stanu cywilnego, w którym zostanie sporządzony akt małżeństwa. Tak więc w sytuacji, kiedy akt małżeństwa sporządzony będzie w innym urzędzie stanu cywilnego, osoby zawierające małżeństwo zawsze ponoszą wyższe koszty - bez względu na to, w jakiej formie będzie ono zawarte.    Niemniej jednak podzielam pogląd pana posła, że wprowadzenie dwóch form zawarcia małżeństwa różnicuje obywateli w zakresie ponoszonych opłat skarbowych. Interpelację pana posła przekażę ministrowi finansów z sugestią ujednolicenia opłat skarbowych w tym zakresie oraz wykorzystania podniesionych uwag w pracach nad projektem nowej ustawy o opłatach skarbowych.    Z poważaniem    Podsekretarz stanu    Kazimierz Ferenc    Warszawa, dnia 29 marca 2000 r.