Interpelacja w sprawie przestrzegania prawa przez spółki cukrowe i zależne od nich cukrownie przy wprowadzaniu na rynek krajowy limitowanego cukru z kwoty A z kampanii 1997/1998
Od ponad dwóch lat krajowe cukrownie notują straty na sprzedaży cukru. W niektórych z nich wielkość strat jest tak wysoka, że wraz ze zobowiązaniami straty te przekraczają wartość kapitałów własnych spółek. Kilkanaście cukrowni to zdeklarowani bankruci, a los następnych jest zagrożony. W wyniku takiego stanu rzeczy polski przemysł cukrowniczy - tuż przed prywatyzacją - stracił na wartości ponad połowę w stosunku do wartości wnoszonej przez skarb państwa blisko trzy lata temu do spółek cukrowych. Katastrofalna kondycja polskiego cukrownictwa wynika głównie z ustalania przez Radę Ministrów na zbyt wysokim poziomie limitu A, krajowej produkcji cukru w stosunku do zużycia krajowego, złego stosowania prawa regulującego rynek cukru oraz skandalicznie niskiego poziomu zarządzania przemysłem cukrowniczym. Szacuje się, że na polskim rynku cukru - biorąc do obliczeń narastające w obrocie handlowym zapasy z trzech ostatnich kampanii i z importu - w dniu 1 stycznia 1999 r. znajdzie się ok. 2 mln ton tego towaru. Tymczasem krajowe zużycie cukru w okresie następnych dziewięciu miesięcy nieznacznie przekroczy 1 mln ton. Zatem przed nową kampanią zaczynającą się ok. 30 września 1999 r. na polskim rynku cukrowym pozostanie prawie 1 mln ton niepotrzebnej nikomu nadwyżki podaży cukru nad popytem. Blisko rok temu, bo w dniu 15 stycznia 1998 r., polskie cukrownie na wspólnym spotkaniu w Teresinie postanowiły zbyć na rzecz Cukrowni ˝Pruszcz˝ SA w Pruszczu Gdańskim po 8% przyznanego im na kampanię 1997/1998 limitu produkcyjnego z kwoty A. Była to desperacka próba ograniczenia podaży cukru na rynek krajowy, uczyniona po to, by chociaż po części przywrócić mu równowagę. Cukrownie te podpisały umowy cywilnoprawne zbycia 8% części przyznanego im limitu cukru. O tym, że zawarte umowy przekazujące w sumie 125 tys. ton limitu cukru z kwoty A Cukrowni ˝Pruszcz˝ SA weszły w życie i są ważne, oświadczył zarząd nabywcy aktem notarialnym spisanym przez notariusza Hannę Król z Pruszcza Gdańskiego w dniu 4 sierpnia 1998 r. Zatem na rynek krajowy w okresie od października 1997 r. do 30 września 1998 r. winno trafić tylko 1525 tys. ton cukru, tj. o 125 tys. ton mniej niż wynosiła krajowa kwota A (tj. 1650 tys. ton). Tymczasem cukrownie wprowadziły na krajowy rynek 1566 tys. ton cukru, a więc o 41 tys. ton więcej niż skorygowana umowami zbycia limitu krajowa kwota A. Oznacza to, że część cukrowni wprowadziła na rynek krajowy cukier poza posiadanymi po zbyciu limitami, a więc w świetle art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 26 sierpnia 1994 r. o regulacji rynku cukru i przekształceniach własnościowych w przemyśle cukrowniczym (DzU nr 98, poz. 473) cukrownie te winny odprowadzić łącznie do budżetu państwa ok. 60 mln zł opłat sankcyjnych powiększonych o należne odsetki za zwłokę. Jak już wiadomo, żadna cukrownia nie odprowadziła należnych skarbowi państwa opłat, a ewidentne złamanie przez zarządy tych spółek obowiązującego prawa do dzisiaj nie jest ścigane. Niewykonanie zawartych z Cukrownią ˝Pruszcz˝ umów pogłębiło kryzys na rynku cukru i zaowocowało kolejnymi stratami w polskich cukrowniach. W związku z tym proszę pana ministra o odpowiedź na niżej postawione pytania: 1. Czy minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej w ramach konstytucyjnej zasady przestrzegania prawa dokona kontroli realizacji sprzedaży cukru z kwoty A w okresie pomiędzy 1 października 1997 r. a 30 września 1998 r. ze szczególnym uwzględnieniem umów zbycia Cukrowni ˝Pruszcz˝ SA przez wszystkie cukrownie 8% posiadanych limitów A? 2. Czy minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej będzie wnioskował do ministra skarbu państwa o wyciągnięcie wniosków dyscyplinarnych w stosunku do zarządów spółek cukrowych i cukrowni, które złamały prawo, wprowadzając na rynek cukier ponad posiadane limity? 3. Czy minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej spowoduje, że opłaty sankcyjne w wysokości ok. 60 mln zł wraz z odsetkami zostaną odprowadzone do budżetu państwa? Poseł Jerzy Jaskiernia Warszawa, dnia 17 grudnia 1998 r.
- Odpowiedź na interpelację w sprawie przyszłości rolnictwa po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej
- Interpelacja w sprawie funkcjonowania sektora energetycznego
- Interpelacja w sprawie sytuacji ekonomicznej PŻB SA
- Interpelacja w sprawie dotacji dla przedsiębiorców ubiegających się o dofinansowanie z Sektorowego Programu Operacyjnego ˝Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw˝ w ramach działania 2.2.1 ˝Wsparcie dla przedsiębiorstw dokonujących nowych inwes
- Interpelacja w sprawie trybu przekazywania samorządom mienia Wojskowej Agencji Mieszkaniowej